De sluier der onwetendheid

Het rommelt, bromt en stormt langs alle kanten in de wereld.
Oorlog, regimes die omver geworpen worden, links en rechts die als kemphanen tegenover elkaar staan en steeds extremer worden ….
Een rechtvaardige maatschappij? Daar stellen we ons allemaal iets anders bij voor.

Ik stel voor om je onder te dompelen in de sluier der onwetendheid ….

Sluier-der-onwetendheid-feature

Beeld je in dat je niet weet waar je geboren zult worden, dat kan in Berlijn zijn maar even goed in Ellendale, Kwajffa , Moadamiya, Omjakon of zelfs in Nagarkot. Je weet niet in welk gezin je terecht komt. Je ouders kunnen rijk zijn maar ook arm, zwart of blank, junkies misschien of overtuigde veganisten. Je kan man of vrouw zijn, hetero, homo of misschien transgender. Evenmin weet je tot welke etnische groep je zal behoren noch in welk godsdienstbad je gedompeld zult worden bij je geboorte. Je kan gezond ter wereld komen maar even goed mentaal of fysiek gehandicapt.

Je weet niets maar je mag wel van tevoren regels en wetten vastleggen die voor iedereen gelden.

Ik daag je uit om je ideale samenleving  te creëren achter de ‘sluier van onwetendheid’, met andere woorden zonder je ook maar iets weet over de plek in de maatschappij die je zal innemen.

Hoe zou jouw rechtvaardige maatschappij er uit zien?

Advertenties

Liebster Award …. lekker, lekker ;-)

Liebster-Award-Updated1

Jippiejajee Jippiejajoo
Ik ben genomineerd voor de Liebster Award. Van harte bedankt Sam van Uitgesproken Woorden!

Ja, ik pleit vollen bak schuldig, ik ben hier zo content mee als een kind dat haar lievelingssnoepje krijgt, 11 van die snoepjes nog wel. Niet dat ik zo graag over mezelf vertel, ik ben vooral extreem nieuwsgierig naar antwoorden van anderen om een glimp op te vangen van de man/vrouw achter het blog. Ik kijk er dus vooral naar uit om zelf snoepjes te mogen uitdelen.

Maar voor het zover is moet ik eerst zelf een paar antwoorden geven zeker?

  1. Ben je een ochtend of avond mens?

Ik hou er van om op te staan voor dag en dauw als de halve wereld nog ligt te slapen. Tegen 23u lig ik meestal al onder de wol …. Behalve als ik ga stappen, dan lig ik voor dag en dauw nog lang niet onder de wol. 😉

2. Liever buiten of binnen?

Boven de 18 graden buiten te vinden, onder de 18 graden binnen onder een fleece dekentje

  1. Wat was de eerste reden dat je hebt besloten te gaan bloggen?

Ik heb vorig jaar een blog aangemaakt toen ik alleen ging backpacken in Azië. Het leek me wel fijn om wat ik zag, voelde, hoorde, rook en deed voor mezelf vast te houden in een blog.  14 Juni 2014 heb ik mijn eerste post geschreven. Na de reis ben ik even stilgevallen en onlangs heb ik er plezier in gevonden om ook over de ‘gewonigheden’ van het leven te bloggen.

  1. Waar kun je oprecht van genieten?

Ik geniet oprecht van de ‘gewonigheid’ van het leven.

  1. Welk land of plaats zou je nog graag een keer willen bezoeken?

Nepal, Bhutan en Myanmar staan bovenaan mijn lijstje.

  1. Wat staat er zeker op je bucketlist?

Oei, oei, oei, zoveel!
Ik heb ooit een bucketlist aangemaakt op Bucketlist.org  en daar staan nog steeds 105 items op. Ik kies random 5 puntjes  uit mijn loodjeslijst:
– Een hele dag op blote voeten lopen
– Alles wat ik niet (meer) gebruik weggeven
– Aan een touw slingeren en in een meer springen
– Een weekje meelopen met een schaapherder
– Alleen te voet  naar Compostella wandelen

  1. Hoe ziet je leven er over 5 jaar uit hoop je?

Nog maar 55 items op mijn bucketlist.

  1. Ben je bang om fouten te maken?

Nee hoor, ik maak constant fouten 😀

  1. Wat vind je belangrijk in het leven?

Mijn zoon en dochter zijn mijn alfa en omega, mijn liefde voor hen is onmeetbaar en onstuimig. De liefde voor mijn kinderen is als de tienduizend dingen in het universum van de Tao Te Tjing, maar dan in het kwadraat.

  1. Vrijgezel of het ideaal van huisje boompje beestje? Of iets daartussen?

Ik ben al heel lang vrijgezel(lig) en vind dat ook helemaal ok.  Mijn vuilzakken zet ik zelf buiten, een lampje indraaien kan ik ook alleen … de olie vervangen van de auto is een probleem … maar daar heb ik dan weer een garagist voor.

  1. Ben je tevreden met jezelf?

Sommige ‘kantjes’ zou ik er liefst met chirurgische precisie laten uitsnijden. Maar dat neemt niet weg dat ik mijn eigen BFF ben 😉 Dus ja hoor, best tevreden met mezelf.

En dan mag ik nu zelf snoepjes uitdelen ….

  1. Welke 5 woorden typeren jou het meest? (ja, ja meer uitleg mag zeker)
  2. Wanneer en waarom ben je met bloggen begonnen?
  3. Waar haal jij je (blog)inspiratie?
  4. Wat is het mooiste compliment dat je ooit gekregen hebt?
  5. Waar word je gelukkig van/wat maakt je droevig?
  6. Wat staat er zoal op je bucketlist?
  7. Welk(e) boek(en) zou iedereen gelezen moeten hebben?
  8. Wat wil je later worden als je groot bent?
  9. Hoe ziet jouw ideale vakantie er uit?
  10. Met wel dier ben je het best te vergelijken?
  11. Als jij kon toveren, kon toveren, kon toveren, kon toveren, dan …..?

De gelukkige l(i)efhebbers die van de snoepjes mogen smullen zijn:
– Martha in wonderland
– Drukte van jewelste
– Sweet Felicity
– Wies Patience
– Rimpelingen
– Famke’s Blog
– Janiek blogt ook wel eens
– Door mijn roze bril
– daanschrijft
– bijgekleurd
– Natuurlijke Spiritualiteit

Maar, ik ben graag enorm gul, dus iedereen die graag een snoepje neemt, ga je gang …

Oh ja, nog vlug even de ‘officiële’ spelregels op een rijtje:
1.Bedank de persoon die jou genomineerd heeft en link naar zijn of haar blog;
2.Beantwoord de vragen die je hebt gehad;
3.Nomineer elf andere bloggers;
4.Bedenk elf vragen voor de bloggers die je hebt genomineerd;
5.Breng de genomineerden op de hoogte van hun nominatie.

Goedkoop sentiment of agressieve xenofobie?

Berichten over de vluchtelingencrisis volgen elkaar in snel tempo op.
Haat- en angstberichten staan lijnrecht tegenover hulpacties die als paddenstoelen uit de grond rijzen. Rationeel en pragmatisch lijken synoniem te staan voor harteloos, xenofoob en egocentrisch. Empathisch, sociaal en solidair worden vrij vertaald naar naïef, blind en volksverrader. Het lijkt wel of de ratio het gevecht aangegaan is met de emotie én vice versa waarbij iedereen rotsvast overtuigd is van zijn grote gelijk.

Eerst even de vluchtelingenstroom naar Europa in perspectief plaatsen.

Maar hoe is het dan zo ver kunnen komen in Syrië?

Begin 2011 begon de onrust in Syrië met een oorspronkelijk vreedzaam verzet tegen het regime van Bashar al-Assad. Dit verzet mondde uit in een gewelddadige burgeroorlog. In 2013 groeide IS uit restanten van Al Qaeda en eind juni 2014 riep de terreurgroep een kalifaat uit over een groot gebied dat zowel Syrië als Irak bestrijkt.
De nachtmerrie in Syrië is geen ‘ver-van-mijn-bed’ show, het Westen heeft zijn steentje bijgedragen tot dit bloederig en moorddadig conflict. Het is niet fanatisme, corruptie, dictatuur of economische mislukking die de oorzaak is van de tragedie in het Midden-Oosten. De oorzaak is veeleer te vinden in de Amerikaanse en Westerse militaire interventies om regimes te vervangen.
Deze ergste humanitaire ramp van het voorbije decennium is ‘Made in Europe’, mét oogluikende steun van Washington, uiteraard.

Hoe moet het nu verder?

Met hekken gaan we de wanhopige vluchtelingen niet tegenhouden, een paar miljard Euro gaat het vluchtelingenprobleem niet oplossen en militaire interventies werken contraproductief zagen we in het verleden.

‘Niet-weten’

Ik weet ook niet hoe het nu verder moet, ik weet het niet in het kwadraat!
Bovendien wens ik iedereen van politici tot jan-met-de-pet de wijsheid van ‘niet-weten’. Niet-weten omvat én overstijgt ratio en emotie. De macht van niet-weten is iets anders dan de onmacht van het weten. Niet een angstig ‘niet weten’ omdat het onbekend is hoe nu verder, maar een ‘niet weten’ dat geduldig en nieuwsgierig wacht op een ont-dekking die leidt naar een oplossing.

We moeten durven afstand te doen van eigen ideologie, van eigen groot gelijk, van elke machtspositie om ruimte te scheppen voor twijfel, voor zoeken, voor spreken en luisteren.

Kennis zonder Liefde is hard, koud, zelfingenomen en neigt tot geweld. Liefde zonder kennis wordt makkelijk sentimenteel, zwak en ondermijnt elke zin voor kritiek en vernieuwing. We hebben beiden nodig én moeten deze overstijgen om tot nieuwe inzichten en duurzame oplossingen te komen.

Niet-weten is de enige zekerheid die ons nog rest.

Revolutie van het hart

Een fundamenteel niet-weten wil natuurlijk niet zeggen niets-doen. Integendeel niet-weten impliceert een pure beschikbaarheid en tederheid die liefdevol omgaat met het leven, met alle leven, wat een uiting is van weerbaarheid, kracht en vertrouwen.

Binnen niet-weten kunnen we wel een hartsrevolutie opstarten. Omdat alles met alles samenhangt en we onderling onlosmakelijk verbonden zijn.  Waar politieke en economische systemen geen antwoorden hebben op deze humanitaire crisis kunnen we wel kiezen om uit te stijgen boven onze angsten, onze ‘ik’ illusie.  Geen machteloze toeschouwer die reageert vanuit schaarste en tekort maar vanuit liefde, mededogen en menselijkheid.

Laten we als mensheid ‘mens’ worden zonder te ‘weten’.

ik - wij - wij allemaal

yes we can!?

Niet authenticiteit is het criterium maar succes.
Als je niet briljant bent of bloedmooi kun je het schudden.
(Oscar Van Den Boogaard)

Succes is de nieuwe maatstaf en bovendien financieel en materieel zichtbaar. Hoe bereik je succes? Met een combinatie van eigen capaciteiten en volgehouden inspanning kan je niet anders dan succesvol ‘zijn’ dan wel ‘worden’. Je bent dus zelf ten volle verantwoordelijk voor je eigen succes (of falen).

De mens als ondernemer met maar één levensdoel: Succes!
Je moet ‘het’ maken zowel persoonlijk, professioneel als relationeel.

Jijzelf als meester van je bestaan. “Yes we can”, alles is mogelijk, voor iedereen! Als je maar genoeg je best doet en genoeg centen verdient dan kan je alles bereiken. Jawel, we zijn de managers van ons levensproject. De mens en zijn lot zijn maakbaar, op alle gebieden, alles is ten slotte te koop.

Nil volentibus arduum – (Niets is moeilijk voor hen die willen)

We leven in een prestatiemaatschappij waar onbegrensd ‘kunnen’ het nieuwe positieve werkwoord is geworden. Yes we can!

Ons leven is één groot pretpark! Genieten is de nieuwe hype. Yolo nietwaar? Je leeft maar één keer en genot is te koop. Je hoeft alleen maar de juiste producten te consumeren. Voor echt rijplezier, ongeëvenaard rijd je in een BMW. Op zoek naar het beste onder de zon? Drink Appelsientje. En u bent het toch ook waard om L’Oréal te gebruiken? Een wasmachine nodig? Miele, er is geen betere.  En bij Carrefour is het plezier inbegrepen bij de lage prijzen.

Alles is mogelijk, de mens en zijn lot zijn maakbaar en moest dit niet zo direct lukken kan je nog altijd moeiteloos schandalig rijk worden met Euro Millions.

We lopen met zijn alleen aan een economische leiband.

Loon naar werken, iedereen krijgt wat hij verdient en vooruitgang is een zaak van hard werken. Als jij ervoor kiest om op je luie kont te blijven zitten dan moet je daar de gevolgen van dragen. Tegenslag kan je overwinnen en toeval bestaat niet. Wie het niet maakt is schuldig.

Welkom in de samenleving van onbegrensde mogelijkheden waar zelfbestuur en zelfmanagement dé buzzwoorden bij uitstek zijn. Onze maatschappij biedt ons tenslotte alle kansen en ‘dat de besten mogen winnen’.  Succes is een keuze, mislukking evenzeer.

Nooit had de westerse mens het zo goed, nooit voelde hij zich zo slecht.(Paul Verhaeghe)

De opvatting dat iedereen met gelijke kansen aan de start verschijnt is een illusie. Niet iedereen is briljant, niet iedereen kan aan de hoge verwachtingen van deze tijd voldoen. In de struggle for life trekken we niet allemaal aan het langste eind.

De illusie van de maakbare mens zorgt voor gigantische verwachtingen.

De verkoop van ‘feel-good’ boeken swingt de pan uit. Gezonde mensen willen nóg gezonder worden want mislukking wijst op luiheid of op een stoornis.

In 1952 kwam de eerste DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) versie uit, 106 ziektebeelden werden er in vermeld, de DSM III in 1980 telde er meer dan 265. In 2013 verscheen de nieuwste versie, de DSM 5 met nog een gevoelige stijging van de ziektebeelden.

Vroeg of laat crashen velen in het pretpark van hun leven. 1 Kans op 7 dat je vroeg of laat te maken krijgt met een zware depressie in je leven, 1 op 5 van je collega’s kampt met een burn-out.

Een groeiende groep mensen voelt zich mislukt. Zij willen het ook maken maar slagen daar niet in. Onze prestatiemaatschappij baart depressieven en angstigen. Mensen worden geconfronteerd met vernedering, schuldgevoel en schaamte.

Zijn zij die niet meekunnen met de eisen van de prestatiemaatschappij de losers van vandaag of de kanariepietjes in de kolenmijn?

Yes we can?

Mijn zoon

Alles wees er op dat je het niet zou halen.  De bloedingen voorspelden een vruchtje dat niet levensvatbaar was, de voortijdige weeën wezen er op dat je zo niet fysiek dan toch zeker wel psychisch niet helemaal gezond ter wereld zou komen.

Ik geloofde hen niet, dé deskundigen, ik geloofde in jou, in ons. En wonder boven wonder, je werd geboren met alles op en aan, je goudblonde lokjes waren een toegift van de Goden. Je ademde zelfstandig al kwam je te vroeg op de wereld.

We haalden het schat, jij haalde het gezond en wel. Tranen van blijdschap en een hart dat overstroomde van Liefde en trots op mijn eerstgeborene.

Ik ben zo dankbaar dat ik je een stukje mocht begeleiden op je levensweg, soms als baken, soms als rood licht waar je roekeloos doorheen reed.

Gisteren wuifde ik je uit, gepakt en gezakt en nog steeds met je goudblonde lokken, je gaat studeren in Portugal. Geniet van de zon, de Porto en de meisjes en weet dat mijn hart nog steeds overstroomt van Liefde en trots, net zoals toen mijn zoon.

Jij bent (niet) uniek!

Ergens las ik: “Ik ben apart, anders dan de anderen.” Yeah right.

We denken zo ontzettend bijzonder en uniek te zijn maar we zijn zo ongelooflijk hetzelfde. Mensen verschillen in het genoom (het geheel van alle genen van de chromosomen van een individu) slechts 0,1% van elkaar. Slecht nieuws dus voor wie denkt uniek te zijn. Van op een afstandje zijn we namelijk allemaal gelijk.

Nog moeilijker te verteren misschien: we zijn allemaal kuddedieren. We conformeren ons maar al te graag aan een of andere groep, buiten het clubje vallen doen we liever niet. Van nature zijn we geneigd om “erbij te willen horen”. Onze mening en gedrag aanpassen aan de groep? Natuurlijk, we zouden wel eens helemaal alleen kunnen komen te staan met onze uniciteit.

Maar niet getreurd, het zijn net de gelijkenissen die ervoor zorgen dat we ons onderling verbonden voelen, mét gelijkgestemden – uiteraard 😉

We koesteren met zijn allen de illusie uniek te zijn, hoe uniek is dat?

Multitasken

‘Wild’, een prachtige en betoverende film die me met momenten naar eigen flashbacks katapulteerde. Gisteren in de stralende zon begonnen in het gelijknamige boek van Cheryl Strayed. Vandaag nog een dagje verlof, de kleurrijke hangmat, meegebracht uit Koh Phangan – hand made by een stam uit de bergen ergens in het Noorden van Thailand nota bene – hangt klaar, de zon is van de partij …. Eerst toch nog even kijken welke boeken ik nog begonnen ben. Oh ja, ‘Blauwe maandag’ – bekroond met 4 sterren in de Vrij Nederland thrillergids 2011 – van Nicci French, 11% gelezen geeft de ereader aan.  ‘Mindful afvallen’ van ‘Joanna Kortink’ heb ik voor een volle 7% gelezen, maar dat is voor morgen, een nieuwe maand met het goede voornemen om nu écht eens iets aan dat (over)gewicht te doen.

Voor ik me in de hangmat nestel, die kleurrijke uit Thailand weet je wel, nog de Galia meloen snijden die  al een poosje wezenloos in de koelkast ligt te verpieteren.
Op het aanrecht die hele handel, ereader én Galia meloen, twee vliegen in één klap. Meteen ook even nadenken over een volgende post, een blog moet regelmatig voorzien worden van nieuw voer, nietwaar? Hupse, daar komen de ideeën al, vlug een paar steekwoordjes noteren voor ze in een oogwenk verdwijnen in een achterkamertje van mijn hersenen om nooit meer teruggevonden te worden. Goddedemme, Thelma kakelt alsof ze zonet een dinosaurusei uit haar achterste geperst heeft. Waarschijnlijk is het niet meer dan een bescheiden wit, bijna doorzichtig mini eitje met broze schaal. Thelma is een echte drama queen, haar vriendinnetje Louise daarentegen … maar ik wijk af. Terug naar het aanrecht: ereader én meloen.

Multitasken. Multitasken is een onmisbare aandachtstechniek die wilde dieren in een open veld nodig hebben om te overleven in de wildernis. Euh, niet echt een vaardigheid die de mens van doen heeft dus. (Alhoewel het op de snelweg van de informatieverwerking toch wel nuttig kan zijn.) Maar eigenlijk is multitasken dus gelijk aan regresseren. goddamn, snijd ik van verbolging en ontsteltenis toch in mijn vinger zeker. Multitasken is a bitch.